Учење базирано на проекти: Создавање простор за креативна мисла

Од: Ања Ситновска, Ана Ајтовска, Деспина Салтирова, Јана Здравкова и Миа Михаилов

Замислете дека неуморно учевте за испит, не оставајќи ниту еден учебник или белешка непокриена. Следниот ден кога ќе пристигнете на час - дојде време да го завршите вашиот устен испит. Потоа го слушате вашиот знак - „Ве молам, дојдете напред и одговорете на следниве прашања“.

Во магла, одиш кон предниот дел од училницата со потени дланки и слаби колена. Одеднаш твојот ум е празен; секој внимателно запаметен одговор се раствора во етерот на училницата. Училницата се чувствува погласна и посветла. Можеш да го чуеш чукањето на срцето како тапан додека десетици очи гледаат чекајќи да зборуваш, и во тој момент, самодовербата се чувствува како далечно сеќавање. Без разлика колку си учел, притисокот од усниот испит може да ја претвори самодовербата во паника за неколку секунди.

Усните испити се традиционален начин за тестирање на учениците во Кочани, Македонија, со години. Сепак, тие не секогаш покажуваат што навистина знае ученикот. Многу пати, тие мерат самодоверба и брзо размислување под притисок, а не вистинско разбирање. Студентот може целосно да разбере некоја тема, но да се мачи совршено да ја објасни додека стои пред класот.

Постои уште еден начин да се пристапи кон учењето - учење базирано на проекти и соработка. Учењето преку креирање проекти и креативно размислување помага во воведувањето иновации во нови работи и надминување на она што сте го научиле дека се вашите граници. Кога учениците работат на креативни задачи, тие подлабоко истражуваат идеи. Правејќи го тоа, им помага на учениците да поврзуваат информации, да решаваат проблеми и да го изразуваат своето разбирање на уникатни начини. Овој вид учење се чувствува позначаен, мотивирајќи ги учениците да се вклучат во својата работа и часови.

Сепак, не се согласуваат сите. Некои може да тврдат дека усните испити се поефикасни од учењето базирано на проекти, бидејќи учениците само треба да го запомнат материјалот, наместо да го применат. Исто така, усните испити може да изгледаат подиректно и подоверливо. Наставниците можат веднаш да видат дали ученикот се подготвил.

Покрај тоа, во групната работа, некои ученици може да не го завршат својот дел, потпирајќи се на други да ја завршат задачата. Како резултат на тоа, некои ученици не го учат или не го применуваат материјалот од лекцијата на смислен начин.

Иако овие аргументи се валидни, тие не значат дека треба да се потпираме само на усни испити. Наместо тоа, училиштата треба да создадат избалансиран систем што вклучува и структурирани проценки и креативни задачи. Овој пристап го цени учењето како процес, а не само изведување на меморирање и потсетување. Кога на учениците им се даваат различни начини да го покажат своето знаење, тие се чувствуваат посигурни и помотивирани.

Најважно од сè, образованието треба да нè подготви за живот надвор од училницата. Учењето базирано на проекти им овозможува на учениците креативно да го применат она што го научиле за да создадат нешто ново. За да се направи тоа, потребно е критичко размислување и иновација, подготвувајќи ги учениците за реалниот свет каде што креативноста и критичкото размислување се вреднуваат повеќе од меморирањето. Во иднина, нема да бидеме оценувани според тоа колку добро можеме да рецитираме еден пасус. Ќе бидеме оценувани според тоа колку добро можеме да размислуваме, да создаваме и да се адаптираме.

Време е да се надмине стравот од стоење на чело на класот. Време е

да се направи простор за креативна мисла — и да им се овозможи на учениците да покажат што навистина знаат на начини што ќе им помогнат да растат.